|
|
|
René Kampinga
een komische thriller 'Wie een graf graf graaft voor een graaf ...' (zie ook gespeelde stukken) Hij heeft het schrijven als zeer bijzonder ervaren: Diegene
die mij beter kennen weten dat ik nogal van droge humor houd en dat ik veel
fantasie heb. Dus heb ik mij heerlijk kunnen uitleven in het schrijven van
ludieke sketches in dwaze en bizarre situaties. Ik heb het stuk in circa 1½
jaar geschreven, met een pauze van ongeveer zes maanden, uiteraard niet elke
avond, maar elke keer als ik er zin in had. Eerst met de hand en later via de
tekstverwerker. Achteraf sta ik er zelf versteld van, dat ik het zelf heb
geschreven en verzonnen. Dat komt waarschijnlijk doordat ik mezelf zo in het
verhaal heb verplaatst, dat ik het in een soort trance heb geschreven. Het
aparte is dat ik bijna niets heb herschreven, alleen maar gecorrigeerd en
aangevuld. Voordat het opgevoerd werd, was mijn kindje al door Toneeluitgeverij
Vink goedgekeurd. Ik
moet eerlijk bekennen, dat ik een tijdje super trots was, want als een uitgever
een stuk opneemt zonder correcties dan geeft dat wel een kick. Staat jouw naam
tussen allemaal beroemde schrijvers! Ik heb het als zeer bijzonder ervaren dat mijn geschreven stuk tot leven is gekomen mede door de goede inbreng van de spelers en de regieaanwijzingen van Geke. Op 20 november 2003 heeft TOP Theater zijn droomdebuut met succes uitgevoerd.
2003
WIE
EEN GRAF GRAAFT VOOR EEN GRAAF… Avondvullend:
Komische thriller in twee bedrijven door René Kampinga - 5/6 dames, 6/7 heren Een
wonderlijke familie, de adellijke familie Van Smok. Het
t.v. programma “De Stoel” laat ons vaak kennismaken met excentrieke
mensen. Mensen waarbij je je afvraagt hoe ze zo zijn geworden, waarom ze
zo leven en hoe ze een partner hebben gevonden die meestal net zo
“vreemd” is. Zo
ook de familie Van Smok. Een humeurige graaf die erg gierig is, getrouwd
met een vrouw die vindt dat ze als gravin een zeker aanzien verdient en om
dit te verwezenlijken een pose aanneemt waardoor hier alleen maar afbreuk
aan wordt gedaan. Drie kinderen hebben ze. Twee dochters en een zoon.
Hendrik Jan Pieter is net zo gemaakt als zijn moeder, dochter Kelly is een
meid van deze tijd, maar doordat ze in een gezin opgroeit dat haar zoveel
beperkingen oplegt, zoekt ze haar heil elders. Zussie de jongste dochter
is een meisje met een geestelijke achterstand en reageert op haar 18e
nog als een klein kind. Kortom, een boeiende familie! Natuurlijk
mag bij zo’n adellijke familie het nodige personeel niet ontbreken. Maar
er gebeuren vreemde dingen in huize Van Smok. Zo verdwijnt er iedere maand
een butler kort voor het moment waarop zijn maandsalaris zal worden
uitbetaald. Nu is er weer een nieuwe butler aangenomen. Redt hij het of
moet hij ook het veld ruimen? En dan de graaf die zo ontoegankelijk is dat veel mensen hem haten. Wat moeten ze doen om hem te laten veranderen: paaien, een harde aanpak of moet hij ook maar verdwijnen?
Gespeeld door:
2004 PASSIONELE OBSESSIE Eenakter: psychologische
thriller door René
Kampinga - 2 dames, 1 heer Stel je bent nog steeds over je oren verliefd, de relatie is net uit en je nieuwe buurvrouw was je beste vriendin die nu de nieuwe vlam is van jouw draagmuur van je leven. Op zich is dit al een drama, maar als je dan ook nog labiel en onzelfstandig bent en je wordt gestalkt door enkele personen, dan heeft dit ernstige gevolgen voor je geestelijke gesteldheid. Of lijkt het allemaal maar zo en heeft het te maken met haar obsessie om zo haar geliefde terug te winnen? Een boeiende verrassende eenakter door drie spelers met als decor twee kamers. Gespeeld door:
op 14 jan 2010 in theater De Speeldoos te Baarn (eenakterfestival)
op 22, 23 en 24 jan 2010 in Theater de Hasselbak, te Eemnes DOODNORMAAL Kindertoneelstuk (duur ca 30 min.) Dit kinderstuk is geschreven als lesmateriaal voor kinderen in het basisonderwijs in opdracht van Stichting De Rondzegster. Het is een onderdeel van een leskist waarin onder meer boekjes over rouwverwerking in andere culturen, in de muziek en in kleding zit. Het lespakket is bedoeld voor kinderen van 4 tot 12 jaar. Het toneelstuk is luchtig en humoristisch geschreven en heeft als doel om aspecten rondom het overlijden op een voor kinderen begrijpelijke manier onder de aandacht te brengen. Het wordt gespeeld door 2 volwassen die in de huid kruipen van Kim en Jos, beide 8 jaar.
Samenvatting “Doodnormaal”
De 8-jarige Kim is zeer verdrietig omdat haar liefste vogeltje van de hele wereld overleden is, haar Twiediewiedie. Het is voor Kim de eerste keer dat ze wordt geconfronteerd met de dood. Haar nuchtere vriendje Jos heeft al wel ervaring met dode huisdieren en ook zijn opa is overleden. Samen praten ze over wat er nu moet gebeuren, hoe Twiediewiedie begraven moet worden bijvoorbeeld. Ook de toeschouwers worden ingeschakeld om raad te geven in deze moeilijke zaak.
Gespeeld door:
TOP Theater verzorgt toneelstuk voor project over de dood TOP Theater is in een heel bijzonder project gestapt: een project voor kinderen in het basisonderwijs waarin aspecten rondom de dood bespreekbaar worden gemaakt. In opdracht van Piëta, uitvaarverzorging te Elburg en Stichting De Rondzegster, heeft TOPlid René Kampinga een toneelstuk van ongeveer een half uur geschreven waarin een jongen en een meisje praten over de dood van het vogeltje van het meisje. Het toneelstuk is een onderdeel van een leskist waarin onder meer boekjes over rouwverwerking in andere culturen, in de muziek en in kleding zit. Het lespakket is bedoeld voor kinderen van 4 tot 12 jaar. De eerste uitvoering op maandag 20 oktober 2008 in Nunspeet was een succes.
Kinderen, ouders en leerkrachten van de Montessorischool in Nunspeet hebben geboeid en betrokken zitten kijken naar het stuk. Niet verwonderlijk, want René heeft een perfecte mix gevonden tussen ernst en grap, tussen verdriet en lach. Juist dat evenwicht was voor dit project van enorm belang. Het gaat hier om een zeer gevoelig onderwerp waar heel voorzichtig mee moet worden omgegaan. De gevoeligheid bleek gisteren, toen de directeur van de Montessorischool vertelde over een nare reacties die ze heeft gekregen. Voor TOP Theater geldt, dat we heel voorzichtig hebben geopereerd. René’s stuk is door meerdere leden meer dan eens gelezen om eventuele gevoeligheden eruit te halen. Dat bleek nauwelijks nodig. In Doodnormaal, want zo is het stuk getiteld, heeft René op treffende wijze de manier van spreken van kinderen weergegeven en daarbij is hij heel respectvol en nooit grof te werk gegaan. Niet voor niets noemde De Stentor TOPs bijdrage ‘professioneel’. Dat oordeel ligt ook in het overtuigende spel van Jeannet Mondria en Henk van de Rozenberg, die zeer overtuigend waren als de achtjarige Kim en Jos. Onder regie van Geke Geuze zorgden zij voor een bijzonder maandagmiddag in Nunspeet.
Voor meer info over het lesmateriaal: http://rondzegster.wordpress.com
voor een live-opname en recensie
Stentor Zwolle:
Voor radio 1 opname met daarin fragmenten van het toneelstuk: http://www.radio1.nl/contents/2016-lessen-in-de-dood
Freek van der Heide
De toppers hebben het met veel plezier een aantal keren in de Kloostertuin tijdens de Botterdag te Elburg op 11 september 2004 opgevoerd. Ook Freek was apetrots toen ook zijn debuut door toneeluitgeverij Vink werd bekroond.
2004 Al ziet men de lui, men kent ze daarom niet’ Wagenspel
door Freek van der
Heide - 3 dames, 4 heren Karel van ‘t Ende is één van de dapperste ridders van de omtrek en behoort tot de grootste helden van de geschiedenis van Elburg. Althans, dat vindt hij zelf. Hij vindt ook dat hij dat best mag laten weten, bijvoorbeeld aan zijn neefje Geeraerd. Zijn grootste fan is zonder twijfel Cornelia, maar Karel vindt haar ongebreidelde passie en kritiekloze aanbidding voor hem toch net een tikje te ver gaan. De gewone gang van zaken in het visserstadje wordt plotseling danig in de war gebracht door een hardnekkig rondzingend gerucht. De gevreesde Jan van Gulick, die enkele jaren geleden door de Elburgers de stad is uitgegooid, zou met een groot leger op weg zijn naar Elburg. En inderdaad, hij blijkt opeens voor de poorten te staan. Hij wil een duel met Karel, omdat die hem in een overmoedige bui heeft toegevoegd dat als Jan ooit nog weer eens in Elburg zou durven komen, Karel hem alle hoeken van de stad zou laten zien. Nu moet Karel dus laten zien wat hij als ridder waard is en daar is de ridder in de orde van het houten konijntje, want meer is hij niet, niet zo gelukkig mee. Sterker nog, de fiere Karel zakt als een plumpudding in elkaar. Maar gelukkig is er de inventieve Cornelia! 2004 'Nonsens’ Wagenspel
door Freek van der
Heide - 5 dames, 3 heren (samenvatting volgt nog)
|
Copyright © 2005 TOP Theater |