Decor

Jan Aberson,

Martin van de Beek 

Tragikomisch kroegdrama over relaties...

Zo zou men ‘Twee’ van Jim Cartwright misschien wel het beste kunnen typeren. ‘Twee’ vertelt het verhaal van een veertiental mensen, heel gewone mensen zoals u en ik. Mensen waar je naast zit in de bus, of die naast je staan in de lift.

Plaats van handeling is een café. U wordt een avondje meegenomen deze drukke kroeg in. Achter de tapkast staan een man en een vrouw, een echtpaar. Zij runnen met de nodige babbels de zeer drukke en goedlopende zaak, waar een keur aan gasten binnenkomt. Verschillende stelletjes en mensen alleen laten u voor een ogenblik toe in hun leven en dat levert prachtige, hilarische en ontroerende momenten op. Alle generaties komen aan bod, van (zeer) jong tot (zeer) oud. Deze gasten geven een fascinerend beeld van de relaties die mensen in hun leven onderhouden.

U ziet wildvreemde mensen binnenkomen, u krijgt een glimp mee van hun leven en dan verdwijnen ze weer, voorgoed de anonimiteit in.

Het is echter niet zo dat er geen enkel verband tussen de gasten bestaat. Ze kennen elkaar weliswaar niet, ze komen elkaar ook niet tegen, maar er is één ding dat hen bindt: ze onderhouden relaties. En omdat dat ons allemaal aangaat, kan dat heel herkenbaar zijn. Immers, wie van u kent niet een stel waarvan er duidelijk één is die de broek aanheeft? Of een huwelijk waarin de ene partner de ander verzorgen moet?

Tussen de verschillende scènes van de gasten verschijnen steeds de kastelein en zijn vrouw. Blijkens hun blikken en woorden naar elkaar heeft ook dat stel een eigen, onthutsend verhaal.